Kultura popularna

Kultura popularna według Johna Fiske opiera się na odczuwaniu przyjemności. Kultura wyższa natomiast wymaga od odbiorcy wzmożonej pracy intelektu oraz skupienia. Stwarza również poczucie dystansu, a także umożliwia oderwanie się od tego co cielesne. Autor twierdzi, że przyjemności mogą przyjmować skrajnie różnorodne formy. Przyjemności inicjowane za pośrednictwem kultury popularnej powstają w opozycyjnym stosunku do wszelkiego rodzaju władzy, która stara się „stopować” owe przyjemności. Możemy również wymykać się społecznej dyscyplinie. Osiągamy wówczas specyficzny rodzaj przyjemności-namiętności. Wymykamy się dyscyplinujacym normatywnym siłom. Przyjemności które budzą zainteresowanie autora wiążą się z wytwarzaniem znaczeń. Przyjemności popularne to są te, które są związane z oporem. Kultura popularna umożliwia wytworzenie znaczeń, które są w kontrze do wartości mainstreamu. Jednym z tekstów kultury popularnej, który łatwo wpisuje się w powyższe schematy jest ”Ukryta prawda”-paradokument, który w sposób lekki przedstawia losy zwykłych ludzi.

W programie tym pojawiają się niemal wszystkie możliwe trudne życiowe sytuacje-rozterki i dylematy. Jesteśmy w stanie co najmniej jedną z nich odnieść do siebie, co wiąże się z funkcjonalnością znaczeń. Często pojawiającymi się elementem fabuły jest zemsta a także przeciwstawienie się normom i władzy. Motywami przewodnimi bywają przeważnie: brak docenienia i niesprawiedliwość ze strony szefa, współmałżonka czy kochanka; bunt wobec porządku swiata; sprzeciwienie się losowi i biegowi zdarzeń. Pojawia się opór wobec dominacji. W kulturze popularnej wartości dominujące są kwestionowane. W przypadku wyżej wymienionego programu telewizyjnego pojawia sie również poniekąd kwestia burzenia dobrego smaku a wartości estetyczne są kwestionowane.

Bez zbędnych upiększeń pokazane jest życie ludzi, z którymi w pełni możemy się utożsamiać i to ich działania zmierzające do zaburzenia przyjętych norm dostarczają nam przyjemności. Głównym odbiorcą „Trudnych spraw” są kobiety -żony i matki (podobnie jak w przykladzie romansów). Oglądając program, znajdują przyjemność również w dezaprobacie męża lub innych członków rodziny. Pozyskuje zatem własne miejsce kulturowe-tylko dla siebie.Wymyka się próbującym ją ujarzmić siłom. Polityka kultury popularnej na przykładzie „Trudnych spraw” działa na poziomie mikrpolityki. Zajmuje sie sytuacjami z życia codziennego w obrębie stosunków władzy w różnych strukturach życiowych, takich jak praca czy rodzina. Taka polityka jest postępowa, gdyż słabszym nadawane są większe uprawnienia. Wiele wątków w serialu opiera się na takim właśnie schemacie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *